Oosterweel: verlammende overdemocratisering

Amper drie weken voor het referendum stijgt de Oosterweel-koorts. Politiek gespin en slogans dreigen de bovenhand te krijgen op zakelijke analyse. In deze blog kan ik nooit volledig zijn, zeker niet over zo’n complex dossier als Oosterweel. Toch enkele eerste bedenkingen. 

Diverse actiegroepen verspreiden bewust of onbewust vaak foutieve (technische)  informatie en doen dit (begrijpelijk, ze kennen ook de technieken van de communicatie) op een zeer sloganeske manier.

Zowat iedereen mengt zich in dit debat, vaak niet gehinderd door enige inhoudelijke kennis over de diverse voorstellen en studies, tenzij je kennis van persartikels als relevant zou beschouwen.

Deze situatie verengt het debat over een zowel economisch als maatschappelijk levensnoodzakelijk project tot een regelrechte toogdiscussie. Zelfs een kwaliteitsprogramma als Phara ontsnapte daar gisteren niet aan. 

Voor alle duidelijkheid, een tegensprekelijk debat is nodig. Maar kritiek en contra-argumenten, soms amper onderbouwd en  zonder valabel alternatief zijn goedkoop.  Niets zo gemakkelijk als "tegen" iets zijn.  Bepaalde politieke partijen doen niets anders, in tal van dossiers.

Er is bovendien nog zoiets als beleefdheid. De tegenstanders van het BAM-voorstel doen de mensen die voor BAM werken nu al weken af als een bende incompetente leugenaars. 

Je moet het maar meemaken: als ingenieur enkele jaren het beste van jezelf geven in onderzoeks- en studiewerk om tot een voorstel te komen, dat ongetwijfeld ook nog gebreken heeft, maar vermoedelijk binnen alle gestelde voorwaarden op dit ogenblik het minst slechte is, en dan publiek afgemaakt worden door actiegroepen en politici. 

In die context kan ik de forse reactie van Karel Vinck  zeer goed begrijpen.  Hij vraagt vooral respect voor het werk van zijn mensen.

Moet daarom niet gezocht worden naar nog betere oplossingen? Waarom niet, maar het moet dan wel snel gebeuren en zal vermoedelijk gepaard moeten gaan met een bijstelling van de Vlaamse voorwaarden.

En moet snel bedoel ik dan binnen een termijn van enkele maanden. Als we nog 10 jaar verder zoeken naar betere oplossingen, zullen we die vinden. Maar  het verlies dat we daardoor leiden is onbecijferbaar.  Die luxe hebben we niet meer.

Daarmee geef ik ook aan wat ik denk van dit referendum. Voor mij is het een voorbeeld van verlammende overdemocratisering die  ons welvaart zal kosten. Voor dit soort ingewikkelde beslissingen vaardigt het volk vertegenwoordigers af.  Dit kan je niet beslissen op basis van een referendum.

Als ik dus een keuze moet maken kies ik ervoor de vele serieuze mensen die voor BAM werken, te vertrouwen en erop te vertrouwen dat ze het beste voor hebben in plaats van hen door het slijk te halen. 

Ik kies voor het systeem waarbij wij vertegenwoordigers van het volk aanduiden die gesteund door goed geschoolde mensen de ingenieurs controleren op het naleven van de gestelde doelstellingen.

Ik kies ook voor een verder overleg met alle betrokkenen om de mogelijke onvolkomenheden waar mogelijk en budgettair haalbaar nog te verbeteren. Ik kies  zeker voor een beslissing.

Een keuze tegen zonder meer is altijd een keuze voor de achteruitgang en in deze ook een keuze om de vele in onderzoek geïnvesteerde belastingeuro’s te verbranden.